Ik wil dat ook kunnen

“Ik wil dat ook kunnen”, verzuchte ik. Enigszins verstoord keek mijn man op van zijn bezigheid,”Wat?” “Nou, schrijven zoals Helga dat doet! Zij beschrijft precies haar ervaring met sarcoïdose zoals ik dat ervaar. Wat voelt dat bevrijdend! Zij geeft mij erkenning en woorden aan mijn rotziekte!

Het zaadje was gezaaid! De gedachte hier aan liet mij niet meer los. De wil was er wel, maar zou ik het wel kunnen? Een verhaaltje schrijven zou nog wel lukken, maar dat ook nog in een blog verwerken? Ik heb werkelijk geen idee. Maar niet geschoten is altijd mis denk ik dan maar. Proberen kan geen kwaad.
Ik besprak mijn ideeën met mijn jongste zoon Mathijs en hij bood mij spontaan een weblog aan. Ik heb namelijk heel enthousiaste kinderen op de wereld gezet die een positief idee met ganse harte ondersteunen.

Dat weblog is er dus gekomen en kreeg de naam:Kraakelingen
Deze naam is natuurlijk een afleiding van mijn vaders achternaam die ik ook in mijn huwelijk met mijn allerliefste Geert ben blijven dragen. De naam is een soort van eerbetoon aan mijn allerliefste vader die helaas in 2007 al is overleden maar die ik nog iedere dag mis.
Kraakelingen lijkt voor mij gevoelsmatig ook een beetje op de Kronkels van schrijver Simon Carmiggelt. Een schrijver die op sublieme wijze zijn personages in een paar rake woorden kon neerzetten. Ik bewonder hem zeer.

Enfin, toen mijn lieve Geert mij een spiksplinter nieuw Mac-Book cadeau deed om mijn blogs te gaan schrijven stond niks mij meer in de weg. Dit prachtige apparaat open ik iedere keer met een diep respect. Ik weet namelijk dat ik dit apparaat ook op de juiste manier zal moeten bedienen en daar schort het bij mij nog wel eens aan. Knopjes en ik zijn geen vriendjes. Toch ben ik vastberaden om het te leren. Met vallen en opstaan zal ik vast wel een een eindje komen en dan heb ik ook nog lieve mensen om mij heen die mij met liefde willen helpen als ik de hele handel weer eens om zeep heb geholpen.

Ziehier nu mijn introductieblog is een feit.  Ik vind het reuze spannend! Ik ben er van overtuigd dat er nog veel geleerd en verbeterd kan worden, maar ergens ben ik ook wel heel trots dat ik aandurf om het gewoon te doen.

Daar begint toch alles mee? Gewoon doen!

 

 

12 antwoorden op “Ik wil dat ook kunnen”

  1. Ik jouw inspiratiebron? Wat heerlijk! Dank je Annemiek. En fijn dat je via deze weg ook een uitlaatklep zoekt om over sarco te schrijven. Ik kijk uit naar je andere schrijfsels! x

  2. Heel veel blogplezier en ik ga je volgen (ik heb ene tijdje geblogd over andere zorgen en dat heeft me toen veel herkenning/steun gegeven. Dat wens ik je ook toe)

  3. Lieve Miekie,
    Ik ga je volgen!
    Ik hou van de manier waarop je schrijft, duidelijk, open, een beetje zelfspot en humor… maar ook de keiharde waarheid.
    Ik hoop dat je via jouw blog heel veel mensen kunt informeren over sarcoïdose, inclusief mijzelf.

    Liefs

Laat een reactie achter op Debby Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *