Pieterpad etappe 23 Swalmen-Montfort

Ik was al vroeg wakker zondag 11 juli 2021 bij mijn logeeradres bij Lia en Harm. De avond er voor had Lia heerlijk gekookt en iets ‘lakkers’ er bij open getrokken.
Na het drinken van een paar mokken koffie bracht Lia mij naar het startpunt in Swalmen waar ik al snel het lievelingsdier van Jaap tegenkwam.

Ontzettend lief en aanhankelijk beestje…

Het pad bracht mij weer op plaatsen waar ik nog nooit geweest ben. De schoonheid van ons land treft mij iedere keer weer opnieuw. Ik liep deze etappe alleen en dan ga ik zoals gebruikelijk aan de mijmer. Waarom ik dit doe, wat vind ik belangrijk in het leven en wat brengt het pad mij tot nu toe. Gewoon in gesprek met mijzelf zijn geeft enorm veel rust.

Gewoon weer een bijzonder paadje…..wat vind ik aan het einde?

Op de kaart had ik een koffiekopje onderweg gezien wat duidde op een horeca locatie. Daar had ik mijn zinnen op gezet en liep daarom zonder pauze richting die plek. Nadat ik ergens liep en nog steeds niet de horeca had ontdekt verifiƫerde ik even waar ik nu was. Tja, toen kwam ik er achter dat ik het gemist had want ik was al een stuk verder. Aangezien ik behoorlijk vermoeid was geraakt ben ik maar op een grote veldkei gaan zitten en heb daar mijn meegebrachte koffie en mueslibol genuttigd.
Weer wat uitgerust vervolgde ik mijn pad en kwam langs een mooie kasteelboerderij.

Adelijke kasteelboerderij Zuidewijk Spick

Terwijl ik een paadje afliep langs een slootkant naderden twee heren. “Mevrouw, wilt u wat voor ons doen?”, vroeg hij. “Als u twee mannen tegenkomt waarvan de een groot is en een geblokt petje draagt, wilt u hen dan de groeten doen van Jan en Teun?” Natuurlijk, geen probleem hoor beloofde ik hen.
De gehele verdere etappe heb ik uitgekeken naar een man met een geruit petje, maar ben die niet tegen gekomen. Tja…het houd je bezig he? Ik was wel nieuwsgierig naar het verhaal er achter.
Bij Sint Odilienberg aangekomen was ik weer verrast door dit mooie dorpje. Lia en Harm wonen er en ik zou er de lunch gaan nuttigen.

Blik op Sint Odilienberg vanaf de brug……een plaatje!

Ik liep Sint Odilienberg in en kwam op een pleintje met een groot kruis. Toen wist ik niet meer welke kant ik nu op moest om het huis van Lia en Harm te vinden en belde maar effies naar Lia. Terwijl we in gesprek waren zei Lia:” Kijk effen verder dan het kruis.” Ja hoor, daar stond ze in de deuropening van haar woning. Ik had het totaal over het hoofd gezien!
Terwijl Lia de lunch bereidde plofte ik neer op het terras met uitzicht op de mooie tuin en de vijver met de vele vissen en het geluid van klaterend water.

Lia en Harm met hun drie Noorse Boskatten

Na de lunch hing ik verkwikt weer mijn rugtas om en ging van start voor de laatste vijf kilometer naar Montfort die voor het overgrote deel door het bos liep. De lunchpauze had mij echt goed gedaan en ik liep stevig door en bereikte Montfort al na een uurtje.
Daar haalde Lia mij op en bracht mij naar station Sittard omdat ze zelf door moest naar Maastricht. Vanwege een wegopbreking was het effies zoeken maar ik heb de trein op de valreep gehaald. Toen duurde het uiteindelijk iets meer dan drie uur voordat ik thuis was.

Eigenlijk zou ik etappe 24 de volgende dag gaan lopen, maar ik was er te moe voor. Deze etappes had ik een beetje te snel op de voorgaand drie etappes gepland en ik was nog niet voldoende hersteld. Dus nu maar verplaatst naar komende zondag 18 juli 2021. Wie mij nog vergezellen wil op die etappe kan zich bij mij melden.

Inmiddels al 23 etappes volbracht en nog maar drie te gaan. Nog maar 63 kilometer tot aan de top van de st Pietersberg. Ik kan de stal ruiken…..

6 antwoorden op “Pieterpad etappe 23 Swalmen-Montfort”

  1. Weer een mooie wandeling geweest.
    Grappig verzoek van die 2 mannen –zouden ze je voor de gek hebben gehouden?
    Gelukkig een droge wandeling gehad,maar hoor je helaas weinig over mensen die willen doneren of vragen stellen waarvoor je loopt.
    Succes as zondag- wordt een warme dag dus hopelijk veel bos om door te lopen.
    Fijne rust- en na-geniet dag!
    groetjes, Trijntje

    1. Hoi Trijntje, inderdaad heb ik op de laatste twee etappes niet 1 keer de vraag gekregen over de betekenis van mijn vlag op mijn tas en ook geen donaties ontvangen van vreemde mensen. Het zij zo….
      Jaap mijn wandelmaatje heeft nog wel een gulle gift gedaan…

  2. Hallo Annemiek, wat een heerlijk verslag alweer.
    Zondag 18 juli etappe Montfort-Sittard had ik graag met je meegelopen, maar ben jammergenoeg verhinderd. šŸ˜Ÿ
    Heb je de laatste 2 etappes al gezelschap?

    Gr. Huub

    1. Hoi Huub, dank voor je altijd positieve reacties! De een na laatste etappe Sittard-strabeek loopt mijn man mee en de laatst etappe Strabeek-st Pietersberg wordt ik vergezeld door Chris Knoet, mijn man Geert en mijn regisseur van de toneelvereniging met zijn man. Maar mocht je het leuk vinden om nog een etappe mee te lopen dan kun je je natuurlijk altijd aansluiten. Hoe meer zielen hoe meer vreugd is altijd mijn motto geweest.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *